Startpagina.
Reisverslagen.
Het schip.
Wie zijn wij.
Het plan!.
Contact.

Verslag 1 Vertrek uit Nederland


Roelofarendsveen > 21 mei 2006
Vandaag is Joanneke jarig. Hiep, hiep hoera.
Maar zoals je ziet heeft ze het erg druk met het maken van zonnetent en bimini. Echt vieren doen we het niet. We gaan de boot feestelijk naar de Noordkade halen. De countdown is nu echt begonnen. Vrijdag vertrekken we naar Amsterdam en zondag is het afscheid. Ik hoop de de wind dan wat is gaan liggen

25-05-i 2006
De dagen vliegen om. Gisteren hebben we met de apotheker de scheeps-apotheek samengesteld en we zijn nu op het ergst voorbereid.  Dan naar de notaris, vervolgens de accountant en daarna de supermarkt leeg gekocht.
We zijn er aan toe om te vertrekken. We verlangen naar de rust van de zee. Ondanks dat de spanning toe neemt is de sfeer goed. Het ziet erna uit dat de wind ook wat gunstiger wordt. We zien wel. Zondag vertrekken we uit Amsterdam richting zee.

Amsterdam > IJmuiden - 28-05-2006
Het is begonnen, ons avontuur! Het had zijn aanvang bij het vertrek vanuit het Wilhelmina dok te Amsterdam waar we zijn uitgezwaaid door familie en vrienden.
Wat een rijkdom, de warmte en liefde die we bij vertrek mochten ontvangen. De “Fishermans friends” bleken overbodig, ook zonder deze kleine snoepjes vloeiden de tranen. Heerlijk en verschrikkelijk tegelijkertijd! Heerlijk dat we nu, na al dat werk eindelijk weg zijn, verschrikkelijk om zoveel dierbaren achter te laten met de wetenschap dat het wel even zal duren voordat we ze weer in levende lijven zullen zien.
Ondertussen liggen we na een vlotte schutting door de sluiswachter van IJmuiden, veilig afgemeerd in de jachthaven en al die tijd is, volgens Jan, mijn grijns van blijdschap en dankbaarheid niet van mijn gezicht geweest.
Jullie aanwezigheid, de lieve woorden en knuffels, de geschenken, de lieve brieven en krabbels, het is in ‘een woord OVERWELDIGEND.
Wij zijn begonnen aan het verwezenlijken van onze droom en na vandaag weten we dat we dit niet alleen gaan doen. We nemen jullie mee, in ons hart en via deze website.

Lieve mensen bedankt, jullie hebben ons vertrek onvergetelijk gemaakt!

Ijmuiden > Scheveningen - 29-05-2006
In de haven van IJmuiden constateren we dat de geplande bestemming Oostende, achttien uur varen is en dat lijkt opeens teveel op werken, dus besluiten we om eerst op ons gemakje naar Scheveningen te varen en vandaar uit verder te kijken. Vandaag worden we getrakteerd op werkelijk ideale omstandigheden, windje 4 tot 5 uit de goede hoek en stralend weer! Fantastisch, met als toegift spotter Jan Kemp, op hoogte van Noordwijk. In de haven van Scheveningen worden we verwelkomt door Willem en Paula van de Aquilla alwaar we langszij mogen. ‘s Avonds een ouderwetse pot Kolonisten van Catan met Mar en Steef van wie we gistermiddag nog afscheid hebben genomen in Amsterdam. Aangezien er nog het een en ander moet gebeuren blijven we een dagje hier om te klussen maar dan wordt het echt tijd om verder te gaan.

Scheveningen > Dover - 31-5-2005
“Nu zijn we echt weg”, zijn de woorden van Jan als we de haven van Scheveningen op woensdagochtend kwart voor tien verlaten. Om acht uur eerst de tanks en de jerrycans volgegooid met diesel en daarna met gereefd grootzeil en fok de haven uit. De branding voor de pieren geeft een gratis kermisattractie weg maar zodra we daar doorheen zijn, zetten we koers naar Engeland. Dover, we komen eraan!
We worden vandaag minder verwend dan maandag. Met een stevige wind 6/7 met uitschieters in de buien naar 8 en elkaar opvolgende buien zijn we blij met de buiskap. (Scherm over de ingang van de kajuit)
Ook de door mij, bloedig gestikte spat-zeilen (aan de zijkanten van de kuip) blijken al snel meer dan geweldig want er staan flinke golven die door deze zeiltjes gebroken worden. Toch kunnen ze niet voorkomen dat we door een golf van achterin verrast worden waardoor we beiden geen droge draad meer aan ons lijf hebben. Het Noordzee water is koud, waarvan acte.

Wel een mooie test voor de waterafvoer van de kuip want het ene moment staan we nog met onze voetjes
in het water,  het volgende moment is het water weg.
Terwijl ik me nog een beetje katterig voel en zoveel mogelijk aan dek blijf, verkneukelt Jan zich over ‘Draakje’, (onze wind generator) die deze wind fantastisch vindt en grijnzend de accu’s oplaadt terwijl hij en-passant ook de stroomvoorziening voor ‘George’ (onze stuurautomaat) en de koelkast (heeft nog geen naam) bijhoudt.
Een rondje door het schip geeft een duidelijk beeld wat stormvast staat en wat nog niet. Hier ligt nog een schone taak voor me weggelegd.
Zelf kruip ik voor een paar uurtjes op de bank in de kajuit om mijn katterigheid eruit te slapen waarbij ik word begeleid door een puffend en zuchtend geluid uit de richting van het kombuis. Jan heeft het luik van onze ophaalbare kiel zo goed waterdicht gemaakt dat er geen druppel meer doorkomt met als bijkomend verschijnsel dat de lucht er ook niet meer uit kan. Hierdoor lijkt onze raaf opeens op een regelmatig boven water uitkomende puffende walvis.

Ons nieuwste speeltje, de AIS, blijkt na wat afstellen, uiterst functioneel. Op dit schermpje zijn alle  schepen van meer dan 400 brutto ton zichtbaar met koers, snelheid en naam. Vooral de koers en de snelheid zijn belangrijk omdat we hieruit kunnen opmaken of we op ramkoers liggen of niet. Jammer is wel dat Jan de antenne van dit leuke apparaatje met het snoer door de luchthapper heeft laten lopen en het waterdicht maken van deze koker niet helemaal is gelukt. Met een beetje geluk krijg je als je in het kombuis staat opeens een koude straal water in je nek.
George krijgt het flink voor zijn kiezen met deze wind en de toch vaak flinke rollers die we aan dek krijgen. Na een uurtje of negen houdt hij het voor gezien. Met een krakend en reutelend geluid maakt hij duidelijk de pijp aan Maarten te geven dus zit er niets anders op dan gewoon ouderwets handmatig sturen.
Met een schema van een half uur op, half uur af, is er geen tijd voor katterigheid. Gelukkig heeft het uurtje slaap me goed gedaan en met droge kleren en warme voeten kan ik er weer helemaal tegen.
Jan krijgt daarentegen zijn voeten ondanks het wisselen van sokken en schoeisel niet warm.
De uitkomst blijken de pantoffels die Douwe en Alex uit Zuid Afrika hebben meegenomen. Een uniek plaatje, die grote stoere zeiler op zachte witte schapenvacht voetjes.

Tijdens mijn wacht goochelt Jan op fabuleuze wijze de lasagne de oven in. Mijn actie om deze tijdens Jan’s wacht eruit te krijgen resulteert in bechamelsaus tegen de kombuis wand en een spekgladde vloer
als de hele schaal van het aanrecht vliegt. Gelukkig is ruim 2/3 gespaard gebleven dus wel een warme
hap vanavond.   
Rond zeven uur neemt de wind wat af en worden we bij het binnenkomen van de Engelse territoriale wateren verwelkomt door een school bruinvissen. We vermoeden dat ze worden aangetrokken door de shantie liederen die uit de kuip boxen schallen. Bedankt Jos en Ben!
Ze begeleiden ons ruim een half uur terwijl ze dan weer links en dan weer rechts voor de boeg langs schieten. Schitterende en fascinerende dieren!
We bereiken de grote scheepvaartroute terwijl de zon zich sissend in de zee laat zakken (oké ik weet dat wij op deze aardbol draaien) terwijl de wind steeds meer afneemt. Met volledig grootzeil en genua en op sloffen steken we een van de drukste waterwegen ter wereld over. Ondertussen hebben we de
juni